Serhat Güneş

2026’da asgari ücret yüzde 27 artışla 28 bin 75 liraya yükseltildi; ancak bu rakam açlık sınırının altında kaldı. Açlık sınırı 30 bin lirayı gösterirken, alınan karar bir kez daha hayal kırıklığı ile sonuçlandı. Patronlar, devletin çizdiği konfor alanının dışına çıkmamayı tercih ederken, vatandaş ekmekten elektriğe, sudan ulaşıma kadar yeni zam dalgasını beklemeye başladı.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat Işıkhan, Anadolu Ajansı’na yaptığı açıklamada “fahiş fiyat artışlarına izin vermeyeceğiz” diyerek sert bir uyarı yaptı. Bakanın sözleri kulağa bir kalkan gibi gelse de, bu kalkanın ilk delinmesi üreticilerden değil, belediyelerden geldi. Ne ironidir ki, iktidarın belediyesi olan Kocaeli Büyükşehir Belediyesi yeni yıla adeta “zam sağanağı” ile girdi.

İlk darbe ulaşıma!

Cumhuriyet Halk Partisi’nin 39. Olağan Kurultayı, üç gün süren yoğun bir mesainin ardından tamamlandı. Kurultay, CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in “Şimdi İktidar Zamanı” sloganıyla bir kez daha güven tazelemesine sahne oldu. Delegeler, Özel’in hazırladığı anahtar listeyi onayladı. Salonda kaos yoktu, fakat zihinlerdeki karmaşa hissediliyordu.

Üç gün süren kurultayı Nokta Medya ekibi olarak yerinden takip ettik. Nokta TV Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Akçaalan, Nokta TV Genel Yayın Yönetmeni Gülşah Yücel Ay ve Eren Demirtürk ile birlikte ben de Ankara’da kongreyi takip ettim. Orada yaptığımız gözlemler, yazının satır aralarına yansıyan değerlendirmelerin temelini oluşturuyor.

Kocaeli’nin beklentisi ve gerçekler

Kocaeli’de bugün bir siyasi tablo çizildi. Fırça İzmit’ten, renkler örgütten, ilham ise İstanbul’dan geldi. Cumhuriyet Halk Partisi Kocaeli İl Kongresi, bir seçimden çok, siyaset sahnesine düşen canlı bir ders niteliğindeydi. Ne yapılmalı, ne yapılmamalı; hangi söz karşılık bulur, hangi sözler uçar gider. Merak edenler için bu kongre, bir ders niteliğindeydi.

Cumhuriyet Halk Partisi, tarihinin en çalkantılı dönemlerinden birini yaşarken, örgüt kendi iç demokrasisini işletmekten vazgeçmedi. Tutuklu belediye başkanlarının gölgesinde, kayyum ihtimalinin soğuk nefesi ensede hissedilirken, CHP Kocaeli örgütü çok adaylı bir seçimle iradesini ortaya koydu.

Ana akım medya, olası kavgaları ve kaosu köpürtmekle meşgulken, Nokta Gazetesi ve Nokta TV, kongreyi yaklaşık 5 saat boyunca kesintisiz canlı yayınladı. Sabah 09.00’da başlayan hazırlıklar, akşam 20.30’a kadar sürdü. Teknik ekipten muhabirlere, rejiden moderatörlere kadar herkes, bir yerel medya kuruluşunun nasıl kamu hizmeti verebileceğini gösterdi. Hem il başkan adaylarını, hem de partinin üst aklı olarak kabul edilen isimleri de yayına taşıdı. Kongrede görüşleri merak edilen isimler görüşlerini rahatlıkla açıkladı.

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, gazetecilik eğitimine soyunuyor. Evet, yanlış duymadınız. Belediyenin “Medya ve İletişim Akademisi” adı altında düzenlediği gazetecilik ve yeni medya okulu, kamuoyuna “eğitim” olarak sunuluyor ama kokusu başka yerden geliyor. Bu işin içinde ne Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi, ne Gazeteciler Cemiyeti ne de meslek örgütleri var. Akademik zemin yok, mesleki temsil yok. Ama hükümete yakın medya mensupları var: Haber Türk’ten Esra Toptaş, Türkiye Gazetesi’nden Fatih Selek, Beyaz TV’den Türker Akıncı, TRT’den Niyazi Dölek, Hürriyet’ten Fulya Soybaş ve Onur Barış.

Bu tabloyu görünce insanın aklına şu soru geliyor; Belediyeler gazetecilik eğitimi verir mi? Verirse ne olur? Gazetecilik, kamunun gözü kulağıdır. Belediyeler ise kamunun hizmet sağlayıcısı. Yani taraf. Taraf olanın eğittiği gazeteciden ne kadar tarafsızlık beklenebilir? Bu, yangın eğitiminin benzin istasyonunda verilmesine benzer. Tehlikeli, çelişkili ve kontrolsüz.

Kocaeli’de yaşayan gazeteciler bilir; Büyükşehir Belediyesi zamanla medya üzerinde ciddi bir kontrol mekanizması kurdu. Manşetlere müdahale eder, gündemleri danışmanlar aracılığıyla belirler, “hatır gönül” ilişkileriyle haberin yönünü çizer. Şimdi bu kontrolü bir adım daha ileriye taşıyorlar. Sadece yöneticilerle değil, sahadaki muhabirlerle de “aynı pencereden bakmak” istiyorlar. Gerçekleri değil, olayları kendi gördükleri gibi gösteren bir medya hayali kuruyorlar.

Kocaeli’de başlatılan “Büyük Dönüşüm” projesi, rakamlarla bakıldığında iddialı: 7 ilçe, 14 bölge, 5 bin bağımsız birim. Dünya Bankası destekli %0,69 faizli, 180 ay vadeli kredi imkanı da cabası. Teknik olarak kulağa hoş geliyor. Ama sahada işler teknik değil, hayatın gerçekleri ile ilerliyor. Ve orada işler pek hoş değil.

Toplantının üzerinden beş gün geçti. Bu süre zarfında projeyi takip eden birçok isim, kendilerine biçilen rolü oynadı; kamuoyuna kusursuz bir tablo sunuldu. Ancak sahada tablo o kadar net değil. Kentsel dönüşüm, elbette desteklenmesi gereken bir süreç. Ama “destek veriyorum” deyip süreci sorgulamamak, dönüşümün ruhuna aykırı. Bu, halkın hayatını doğrudan etkileyen bir mesele. Şeffaflık, katılım ve bilgilendirme olmadan atılan her adım, güven değil, mesafe üretir.

Geçtiğimiz çarşamba günü yapılan lansman toplantısında Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Başkan Tahir Büyükakın yine sahnedeydi. Heyecanı yüksek, tonu kararlı. Bu onun en dikkat çeken özelliklerinden biri. Ama biz benzer sunumları daha önce de izledik. Milli İrade Meydanı’nda da izledik, Yürüyüş Yolu’nda da. Beklentiyi oldukça yükselten ancak sonuç itibari ile beklentiyi tam olarak karşılamayan bir anlatım biçimi bu.

Geçtiğimiz günlerde Kocaeli’deki Saat Kulesi restorasyon çalışmaları sırasında çektiğim bir kare, ülke gerçeğini görünür kıldı. Aynı gün hem restorasyon haberini yaptım hem de Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’ne ait olan Saygınlar Kulübü’nün hemen yanında ağır demirleri sırtlayan yaşlı bir işçiyi fotoğrafladım. Bu fotoğrafı haberleştirdim çünkü orada gördüğüm şey yalnızca fiziksel bir çaba değil, sınıfsal bir çelişkiydi.

Bir yanda Kocaeli Büyükşehir Belediyesi’nin 65 yaş üstü vatandaşlara hizmet verdiği Saygınlar Kulübü’nde dinlenen emekliler; diğer yanda aynı yaş grubundan bir yurttaşın ağır demirleri sırtlaması. Bu kare, Türkiye’de emeklilik hakkının nasıl iki farklı gerçekliğe bölündüğünü gösteriyor: dinlenenler ve direnenler.

Haberin kamuoyunda büyük yankı uyandırmasının ardından CHP İl Başkanı Bülent Sarı’nın yaptığı açıklama, bu fotoğrafın taşıdığı sembolik yüke siyasi bir boyut da kattı. Ancak ne yazık ki İhlas Haber Ajansı’nın (İHA) konuyu ele alış biçimi, bu sembolizmi gölgelemeye yönelik bir çaba olarak karşımıza çıktı.

Kentlerin hafızası vardır. Kocaeli gibi köklü şehirler, bu hafızayı taşlarla, heykellerle, sokaklarla, insanlarla ve en önemlisi iletişim ile korur. İletişim olmadığı için hafızamızı kaybediyoruz. Son zamanlarda bu şehirde bir kuyu var. Derin mi? Boş mu? Bilinmez. Taşlar atılıyor bu kuyuya. Haberler, sorular, isyanlar… Ama ses gelmiyor. Ve biz, gazeteciler, bu sessizliğin yankısını arıyoruz.

Topçular Mahallesi Uygar Sokak’ta aylardır süren yol çalışması, taksi esnafını ve bölge halkını mağdur etti. İSU’nun çalışması sonrası oluşan sorunu olay yerinde kameraman arkadaşım Eren Demirtürk ile birlikte takip ettik. Haberleştirdik. Taş atıldı. Sessizlik.

Cedit Mahallesi’nde toprak kayması meydana geldi. Ne bir açıklama, ne bir bilgilendirme. Konu, gazetemiz tarafından tesadüfen fark edildi. Sessizlik burada sadece ihmalkârlık değil, aynı zamanda tehlikeli bir kayıtsızlık. Taş atıldı. Sessizlik.

AK Parti MKYK üyesi ve eski Kocaeli Milletvekili İlyas Şeker’in oğlu Mustafa Akif’in düğünü, dün akşam Kocaeli Kongre Merkezi’nde gerçekleşti. Siyaset dünyasından geniş katılımın olduğu düğün, sadece bir aile töreni değil, aynı zamanda dikkat çekici karşılaşmalara sahne oldu.

Kocaeli Valisi İlhami Aktaş, Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın, eski Milli Savunma Bakanı Fikri Işık gibi isimlerin yanı sıra; CHP Kocaeli Milletvekili ve TBMM İdari Amiri Harun Özgür Yıldızlı, TBMM eski Başkanvekili Haydar Akar, eski CHP Kocaeli Milletvekili Hikmet Erenkaya da salondaydı. Katılımcılar arasında en çok dikkat çeken isim ise, uzun süredir sessizliğini koruyan eski Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanı Nihat Ergün’dü.

Bir dönem AK Parti Kocaeli İl Başkanlığı yapmış ve daha sonrasında da AK Parti’de Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı görevini yürüten Ergün, daha sonra AK Parti’den istifa edip DEVA Partisi’nin kurucuları arasında yer almıştı. Kurucuları arasında yer aldığı partiden ise 2023 yılında istifa etmişti.

İzmit şehir merkezinde başlayacak olan metro projesi, kent ulaşımı açısından uzun süredir beklenen bir adım. Körfez-Kartepe hattındaki güzergah, kent içi dolaşımı hızlandıracak ve belki de İzmit’in çehresini değiştirecek. Ancak, bu değişimin maliyeti yalnızca ekonomik değil, kültürel de olabilir.Metro inşaatının en çok tartışılan noktalarından biri, Anıtpark Durağı. Bu park, adını alanda bulunan Atatürk Anıtı’ndan alıyordu. Ancak bugün, Anıtpark tamamen yıkılmış durumda ve anıt da ortada yok. 1973 yılında, Cumhuriyet’in 50. yılı anısına inşa edilen bu anıt, sadece bir heykel değil, İzmit’in kolektif hafızasında derin izler bırakmış bir simgeydi. Hem dönemin siyasi atmosferini hem de yerel kimliği yansıtan güçlü bir ifade taşıyan bu anıt, zaman içinde tarihi bir değer kazanmıştı. Fakat metro projesi nedeniyle, tarihi bu yapı sessizce ortadan kaldırıldı.

Anıt, dönemin İzmit Belediyesi tarafından, Cumhuriyet’in 50. yılını kutlamak amacıyla yerel sanatçılar ve mimarların katkılarıyla yapılmıştı. Yerleştirildiği park ise sadece dinlenme alanı değil, aynı zamanda kolektif bir hafıza mekânına dönüşmüştü. Ancak parkın metro inşaatı nedeniyle tamamen yıkılmasıyla birlikte, Atatürk Anıtı’nın akıbetine dair kamuoyuna tatmin edici bir açıklama yapılmadı. Yarım asırlık bu simge, 50 yıllık bir sessizlikle ortadan kaldırıldı.

Kimi zaman bir kelime yeter, bir taş yerinden oynar. Kimi zaman bir satır, yıllardır üstü örtülen bir gerçeği gün yüzüne çıkarır. İşte ben o satırların peşindeyim...

2018 yılından bu yana Kocaeli sokaklarında, salonlarında, meydanlarında haberin izini süren bir muhabirim. Sırasıyla En Kocaeli, Kocaeli Fikir, Kocaeli Gazetesi derken yaklaşık 3 yıldır Nokta Medya Bünyesinde bulunan Nokta Gazetesi ve Nokta TV’de emek veriyorum. Bu kez muhabir not defterimi bir kenara bırakmıyorum ama yanına bir de köşe ekliyorum. Çünkü artık zamanı geldi.

Daha önce teklif edildi, “Yaz” dendi. Ama ben “Henüz değil” dedim. Çünkü köşe yazmak, sadece kelimeleri yan yana dizmek değil; bir duruş sergilemektir. Ve o duruşun neye, kime dokunacağını bilerek yazmak gerekir. Şimdi o zamanı yaşıyorum.