Minnacık bir yıl

Acısıyla tatlısıyla, kelimenin tam anlamıyla minnacık bir yılı daha geride bıraktık. Evet, minnacık. Çünkü yıllar geçtikçe küçülüyormuşuz gibi hissediyorum.

Yaradan’ın bize bahşettiği bu ömür bir yıl daha geride kalırken, her geçen gün gelişen teknoloji ile birbirimizin yüzlerine baktığımız vakitler bir bir azalıyor. Takvim yaprağındaki o sayı bir rakam daha artıyor ancak hepimizin hayatından farkında bile olmadan bir şeyler eksiliveriyor.

Yani umut ediyorum ki bu eksiklikler bizlere hiç karşılaşmadığımız dersler öğretiyordur. Belki birini kaybetmenin acısı bize hayatımızda kalan diğer insanlara daha da sıkı sarılmamız gerektiğini öğretiyordur. Belki başarısız olduğumuz bir sınav hangi konularda eksiğimiz olduğunu gösteriyordur. Atlattığımız bir kaza canımızın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyordur belki.

Her zaman yılbaşında “sağlıklı, mutlu, huzurlu yıllar dilerim” deriz; üzülerek söylüyorum ki böyle bir şeyin mümkün olmadığına inanıyorum. Elbet hastalanacağız, elbet biriyle tartışıp kalpler kıracağız veya kırılacağız, elbet oturup sabaha kadar başımızı ağrıtacak ağlamalar yapacağız.

İşte tam olarak bu yüzden küçüldüğümüzü düşünüyorum. Bu duyguları yaşamak artık hepimiz için basitleşti. Sabrımız ve dayanma gücümüz o kadar azaldı ki en ufak bir şeye bile ağlar hâle geldik.

Açıkçası bunun kötü bir şey olduğunu iddia etmiyorum, sadece bu duyguların bizi küçültmesinden ziyade büyütmesini istiyorum. Yaşadıklarımızdan bizi olgunlaştıracak dersler çıkarabilmek istiyorum. Bir şeyin hemen gerçekleşmeyeceğini, her hatanın dersinin bizi dünyanın en güçlü insanı yapmayacağını da bilerek yaşamak istiyorum. Geç kalmışa değil, doğru zamana inanmak istiyorum.

Ailemin veya çevremdeki insanların sonsuz olmadığını biliyorum ama yarının varlığından asla emin olamıyorum. Bugün kutladığım yeni yılın son gününü kutlayabilecek miyim bilmiyorum. O yüzden sağlığa, mutluluğa ya da huzura ulaşmak için dağları delmeye çalışmak yerine önce olduğum yerin manzarasını görmek istiyorum.

Bu yeni yıldan dileğim bir sonraki yıla gerçekten bir yaş daha büyümüş olarak girebilmek. “Keşke”lere değil de “iyi ki”lere odaklanabildiğimiz bir yıl geçirmemizi diliyorum. Ayrıca bu minnacık ama kocaman yılda beni bir sene daha seven, koruyan ve kollayan aileme onları çok sevdiğimi ve iyi ki var olduklarını söylemek istiyorum.

Ve eğer siz de bu yazıyı okuyorsanız, lütfen etrafınızdaki insanlara onların varlığının sizin için ne kadar değerli olduğunu dile getirmeyi unutmayın.