Savaşın çocukları!

Bu aralar hep kendi kendimle bir savaş halindeyim; kendi kendime konuşuyorum, iyi ki kendimle konuşuyorum. Başkasıyla konuşsam, içimdekileri döksem, duvarlara anlatsam karşımdaki de çürür gider. İçim çok kötü dostlar, her gün biraz daha yitiriyorum kendimden, insanlığımdan... Bir insan her gün ağlar mı? Ben ağlıyorum... Savaş fotoğraflarını görünce içim bir yangın yerine dönüyor, ruhum tükeniyor, ana yüreği taşıyan biri olarak oradaki her ananın acısını hissettikçe insanlığımdan utanıyorum, baktıkça ciğerparelerin cansız bedenlerine nefes alamıyorum, boğazımdaki düğümü çözemiyorum... Savaşın içinde, daha anasının kokusunu, sütünün tadını bilmeden bomba sesleriyle doğan çocukları düşünüyorum... Daha yaşam savaşına başlamadan savaşla tanışan ve hayatını yitiren evlatları!!! İçim cayır cayır yanıyor!!! Çocuk dediğin, bombalarla, acı feryatlarla değil masallarla büyümeli... Kulakları silahların vızıltısıyla değil, annesinin ninnisiyle dolmalı... Minnacık bedeni kurşun şarapnel parçalarıyla değil, sevgiyle şefkatle sarmalanmalı... Zırhlı araçlarla değil, baba kollarıyla korunmalı... Silahlarla değil oyuncaklarla oynamalı... Tozlarla değil bulutlarla kaplı bir gökyüzünün altında, umudun ne olduğunu öğrenerek büyümeli... Bu dünyada olanlar, yaşananlar bir insanlık ayıbı... Utanç verici, yüz kızartıcı suçlardan daha ağır... Kimse bu yaşanan katliama dur diyemiyor. Ne yazık ki bu tür hırsların, güç arayışının en can yakıcı kurbanları da zavallı çocuklar... Daha dil din ırk cins toprak para savaş nedir bilmeden, sebebini öğrenemeden yaşamın ve yetişkinlerin en çirkin yüzüyle karşılaşıp vücutlarına giren çelik parçalarıyla hayattan göçüp gidiyorlar, hiçbir şeyin farkında olmayan yeryüzündeki masum melekler onlar... Hangi ülkede doğarsa doğsun, kaç yaşında olursa olsun, hangi dine ırka cinse mensup olursa olsun çocuk çocuktur. Günahsızdır, masumdur. Ailesine, sevgiye şefkate muhtaçtır. Bırakın bir çocuğu bir cana zarar veren herkesi lanetliyorum. Söylenecek söz kalmadı ama içimden şöyle çığlıklar atıyorum; Bu savaş bitmeli, yeter artık barış gelmeli diyorum, bunlar sadece sabi, melek diyorum, insanlık arıyorum, vicdanınız nerede sizin diye bağırıyorum; çocuklar hep gülmeli, insanlığımızı yok ediyor, ümitlerimizi kaybediyoruz diyorum.