İyiliğin Görünmeyen Enerjisi ve Çok Güçlü Etkisi

İyilik doğuştan her insanda bulunur, zıttı kötülüğe meyil ihtimali gibi, ilahi sınav gereği bulunur. Yine sınav gereği kötülüğe yol açma, yönelme ve nefse yenilme meyli bulunur! Ancak bakın, kötülük te her insanda bulunur demedim, meyletme bulunur dedim! İyilik seçim midir? Evet, İstikameti değiştiren seçimlerde iyilik gizlidir. Tıpkı zıttı tercihlerde, istikametleri karanlığa boğacak kötülük gibi! Kötülükte ilahi sınav gereği dünyada bulunur ancak Yüce Yaradan kimsenin kötüyü seçmesini asla istemez, bunu da yüce Kuran’da açıkça belirtmiştir. İşte tam da burada, çok ilginç ve insanı hem düşündürüp hem de ürküten soru geliyor akla, ne oluyor da yaratılış özü gereği, iyiye istikametli insan kötülüğe meylediyor. Bu öyle kolay olmuyor aslında, sürekli negatife, hinliğe ve fesada ısrar istikameti ve seçimleri resmen zorlayarak değiştiriyor. Çevresi ve yetişme tarzı ve bulunduğu şartlar da elbette rol oynuyor! Cüz-i irade seçimlerinin kaderdeki yeri, kim bilir kaç kerrelerce küçükken yaptığına da bakın! Boşuna dememişler, insanın kendine yaptığı kötülüğü kimse ona yapamaz!

İyilik istemekle olunur mu? Cevabı kesinlikle iyilik istenirse başlar. Ama istenirse başlar, bakın burada bir sır var. Bu sır samimiyettir. Samimiyetin neleri çözdüğünü bilseydi çoğu kişi, içten davranmak için çaba gösterir, boşu boşuna dolambaçlı yolların cefasını çekmezdi! Bu dile kolay, lakin tatbikatı zordur. Bir kez iyiliği tadan için de huzurdur, nihayetinde mutluluktur. İçtenlik samimiyet ve ille de iyilikle insaniyet sırrı neşvü nema bulur. Yani tohum ekilir, çiçek açar, başak verir ve hakeza…

Şimdi ağız dolusu dile getirmek lazımdır ki, iyilik anahtardır bunu inkar eden akıl sahibi var mıdır? Hakikat sırrıdır bu, inkar etse ne olur ki, o gerçek değişmez. İnkar edenin ya aklı yok, ya da ego ve enaniyet onu iyice sufliyata çekmiş, ağlamayı gülmek sanmış, eziyeti sefa zannetmiş halinden haberi yok! En beteri de tilkilik misali belki de yılanlık demek lazım gelir, sözüm ona ben çok zekiyim diyerek, iyiliğin saflığın gereksiz oyalanma olduğunu iddia etme hatasına düşenler var! Bütün bu iyiliği perdelemekte inatçı davrananlar bize neyi gösteriyor? Rabbisinin nurundan haberi yok bunların, payı yok payı! Allah’ım ne kötü bir esaret ve ne çirkin bir hapis! Evet, bu karakterler özgür değildir, zannetseler bile, eninde sonunda veya pekala en başından farkındadırlar özgür olmadıklarının. Şimdi neyi fark ettik iyilik özgürlüktür.

Kesinlikle iyi insan ve iyilikte ısrar eden insan eninde sonunda kazanır. Aslında en başında kazanır. İyiliğin açamayacağı kapı yoktur. İyilik kisvesine bürünmekten bahsetmiyoruz ama bu dediğimiz ilahi hakikate uyanıştır. İnsan olmanın asıl anlamını anlamış iyilikten bahsediyoruz. İyiliğin ta kendisi bu bahsettiğimiz…

Diyebiliriz ki, sadece Müslüman da mı olur iyilik? Elbette Müslüman elbisesini üzerine iyilik esintileriyle giyenler de vardır. Bunlar gayrı Müslim olsa bile vardır ve toplumun mihenk taşıdırlar, denge için vardırlar. Allahü alem, Sayıları azdır ancak vardırlar. Bu da iyiliğin her topluma yansımasına çok sırlı ve ilginç tezahürüdür. Esasen İslam ve Müslümana özü itibariyle çok yakışan iyilik her toplumda karşımıza çıkar ve çıkacaktır. İyiliğin dışındaki fiiller ve eylemler, inanan müslümana hiç yakışmaz. Peki günümüzdeki savaşlar derseniz o aleni özüne ihanet insanlığın!

Tarihte mecburiyet ve haksız zülümler karşısında başlatılan haklı savaşlar ne kadar da az! Çoğunlukla savaş kötülüğün sonucu çıkar. Günümüzde insanlığın iyilikten ne kadar çok uzaklaştığı ne de çok belli. Ne kadar da çok ortada ve aleni. İyilik ne kadar zarif, naif ve asilken; kötülük ne kadar da arsız, küstah ve cahilce cesur! Elbette iyilikte cesur, iyilik kolay değil bu devirde o yüzden zaten asıl cesaret iyiliği seçmekte.

Burada çok lüzumlu bir uyarıyı da bahsetmeden geçmek olmaz. İyiliği tavsiye etmek sadaka gibidir ancak bir insana her gün sen kötüsün denirse o adamın belki de kırk gün içinde, belki de daha çok zamanda temelli kötülüğe meyletmesi mümkündür. Bu çok yanlıştır, iyiliğe davette sabır, hoş görü ve karşıdakinde ısrarla ışık aramak lazım gelir. Böyle yapacaksınız ki kazanacaksınız. Vesile olacaksınız.
İyilik, imandandır; İyilik gerçek inançtır; İyilik dinginliktir; İyilik had bilmektir; İyilik katıksız sevgidir; İyilik hakka müracaattır; İyilik her her devirde ve zamanda kahramanlıktır…

Bazı aklı evvel veya kendilerini çok zeki sanan yarım akıllılar ne derlerse desinler, hangi egonun tavan yaptığı sözüm ona nasihatler var. Çok fazla iyi olmayın saf olmayın uyanık davranın vb. O dediğin ey gafil negatife hizmettir haberin yok. Asıl uyanıklık edepli ve iyiyi prensip edinen kişideki farkındalıktır. Bazıları iyi niyetli kişiyi aptal sanma gibi yanılgıya düşer veya kendini oyalar! İyi niyetli insandaki olayları fark etme kabiliyeti ilahi kanun gereği çok daha derin ve fazla gelişir. Gerçek iyilik aslında temiz dimağlı zeki insanın karakteridir. Kalp gözü açık sözü de iyiliğin aydınlık dimağını anlatır. Bahsettiğimiz kalp gözü hali çok derin bir mevzudur. Şimdilik bu kadar bahsetmek kafiidir.

Öyleyse, insandaki verimli potansiyeli ortaya çıkarmaya çalışırken, iyilik, dürüstlük ve mutlaka prensipli samimiyet anlatılmalıdır, ki bu hem şahıs için, hem toplum için işe yarasın, hak ettiği hedefi bulsun. Bizzat benim tarzım ve sistemim budur. Anlattığımda budur. Kişi bu doğrultu da yetişirse tabi ki mantıkta var işin işinde, iyilik zaten mantığa tamamen uygundur.

Güneş balçıkla sıvanmaz! İyilik karanlığa zıt, aydınlığa açan nurlu güneştir. Öyleyse; İyilikten Başka Ne Gerek Bu Dünyada…

( “İyiliğin Gücü ve İyilikte Israr” isimli söyleşimin kaydından, değiştirilmeden ve kısmen alınmıştır…)
Yeniden Görüşmek Üzere…