RAMS Park'ta Körfez Fırtınası

Bu maç Kocaelispor için sıradan bir deplasman maçı değil, bir şehrin karakterini, inadını ve yıllardır eksilmeyen mücadele ruhunu yeniden hatırlattı.

Biz de buradayız” demenin adı: Kocaelispor

Kocaelili olmak biraz da budur zaten. Büyük bütçelerin, yıldız kadroların, ışıklı vitrinlerin karşısında “biz de buradayız” diyebilmektir. İstanbul’un kalbinde, tribün baskısının en yoğun hissedildiği statlardan birinde sahaya çıkan yeşil-siyahlılar, belki skor tabelasında istedikleri sonucu tam anlamıyla alamadı; ancak ligde üst üste şampiyonluklara yürüyen “Aslan”ın yoluna engel olarak çıktı. Sahaya bırakılan o yürek, İzmit'in sokaklarında fazlasıyla yankı buldu.

Galatasaray'dan Lucescu'ya vefa

Maç öncesinde Galatasaray’ın, kısa süre önce hayatını kaybeden eski teknik direktörü Mircea Lucescu için yaptığı anlamlı anma, tribünlerde duygusal bir atmosfer oluşturdu.

Hodri Meydan susturmadı

Tribün demişken, bir paragraf da Kocaelispor taraftarına açmak gerekiyor. Deplasmanda, üstelik böylesine zorlu bir atmosferde, azınlıkta olmalarına rağmen 90 dakika susmayan Hodri Meydan grubu; zaman zaman ev sahibi tribünlerin sesini bastırarak bu maçın görünmeyen kahramanlarından biri oldu.

İlk yarı: Sabır oyunu

Maçın başlangıcı beklendiği gibiydi. Galatasaray, iç sahada alışık olduğumuz ön alan baskısıyla oyuna girdi ve topa daha fazla sahip olan taraftı. Taraftar desteğiyle birleşen bu baskı karşısında Kocaelispor savunma güvenliğini ön planda tutarak oyunda kalmaya çalıştı. Ancak 30. dakikada gelen gol, bu baskının bir sonucu olarak haneye yazıldı.

Buna rağmen Kocaelispor’un inancının kırılmaması, bu maçın en kritik kırılma noktalarından biriydi. Çünkü ikinci yarıyla birlikte sahada bambaşka bir takım vardı: daha hırslı, daha cesur ve oyuna daha fazla hükmetmeye çalışan bir Kocaelispor… 57 ve 59. dakikalarda Serdar Dursun ile yakalanan fırsatlar, beraberliğin sinyallerini verdi. Ancak o anlarda eksik kalan şey, tam da bu seviyede fark yaratan “bitirici dokunuş”tu.

Petković farkı

Ve işte tam bu noktada, uzun süredir sakatlığı nedeniyle sahalardan uzak kalan Bruno Petković sahneye çıktı. Oyuna girdikten sonra bulduğu ilk ciddi pozisyonda sergilediği soğukkanlılık, aslında bu takımın hücum hattında neye ihtiyaç duyduğunu net şekilde gösterdi. “Görmek istediğimiz ayak” tam olarak buydu: panik yapmayan, doğru vuruşu doğru anda yapan, kaliteyi sahaya yansıtan bir bitiricilik.

Savunma tamam, hücum gelişmeli

Buraya bir parantez açmak gerekirse, daha önce de söylediğim gibi Kocaelispor'un oturmuş bir savunması var; etkili kullanabildiği, gerekli anlarda hücuma da destek verebilen bir yapı. Ancak hücum anlamında önümüzdeki sezon değişikliklere gidilmesi gerektiği kanaatindeyim.

Bu karşılaşma, teknik ve taktik anlamda da önemli mesajlar verdi. Kocaelispor’un hücumda zaman zaman üretmekte zorlandığı açıkça görüldü. Özellikle Serdar Dursun’un mücadeleci yapısına rağmen bitiricilik noktasında biraz daha geride kalması ve yer yer aceleci davranması, bu seviyede fark yaratan detaylardan biri olarak öne çıktı. Buna karşılık Petković’in sakinliği ve gol vuruşundaki netliği, hücum hattında nasıl bir profile ihtiyaç duyulduğunu net biçimde ortaya koydu.

Kalede güven: Serhat Öztaşdelen

Öte yandan Süper Lig’de bu sezon ikinci kez forma giyen, ilk maçında Başakşehir FK karşısında gösterdiği performansla dikkat çeken Serhat Öztaşdelen, bu zorlu deplasmanda da kalede güven verdi. Özellikle ilk yarıda ve ikinci yarının başlarında yaptığı kritik kurtarışlar, takımını oyunun içinde tuttu. Maçın kaderini belirleyen en önemli faktör hücum hattı olduğu kadar kalecidir; Serhat, bu sınavı başarıyla veren isimlerden biri oldu.

Golün ardından Galatasaray yeniden oyunu üçüncü bölgeye yıkmaya çalışsa da Kocaelispor’un direnci kırılmadı. Hatta 84. dakikada Agyei’nin ceza sahası çaprazından çıkardığı şutta topun direkten dönmesi, maçın kader anlarından biri olarak hafızalara kazındı. Dönen topu Can Keleş tamamlamak istedi ancak sonuç değişmedi. Yine de o pozisyon, Kocaelispor’un bu sahada “varım” dediği anlardı.

Son söz

Büyük resme baktığımızda, 16 yıl aradan sonra Süper Lig’e dönen bir takım; Avrupa’da güçlü rakiplere karşı mücadele eden, ligde üç yıl üst üste şampiyon olmuş ve dördüncüye yürüyen bir dev karşısında dirençli bir oyun ortaya koyuyor. Üstelik bu sezon Galatasaray’ın yenemediği tek takım olmayı başarıyor.
Kocaelispor, yarışın içinde olabileceğini, büyük sahnelerde ayakta kalabileceğini ve gerektiğinde devlerin dengesini bozabileceğini gösteriyor. Maçın bitiş düdüğüyle puan cetveline beraberlik olarak yazıldı. Ama bizim için çok daha fazlasıydı. Bu maç, Kocaelispor’un yeniden kim olduğunu hatırlattığı gecelerden biriydi.