Zam geldiğini hissettim, cebimden önce ruhum küçüldü”

Sabah uyandım, henüz telefona bakmadım ama içimde bir sıkıntı… Dedim kesin bir yere zam gelmiştir. Çünkü bu ülkede zam gelmeden önce insanın içi daralıyor, sonra haberi geliyor. Nitekim öyle oldu. Daha kahvaltıda çay karıştırırken haber düştü: “Güncelleme yapıldı.”
Ne güncellemesi kardeşim? Telefon mu bu, millet mi?
Eskiden zam haberini akşam duyardık, şimdi sabah ezanıyla geliyor. Hatta yakında imam hutbede diyecek:
“Cemaat, bugün sabrediyoruz… Çünkü zam gelmiş.”
Market desen ayrı bir dünya. Dün aldığın ürün bugün sana bakıp “sen beni alamazsın” diyor. Reyondaki peynirle aramızda psikolojik savaş var. Ben bakıyorum, o bakıyor. O pahalı, ben çaresiz.
En çok da etiketler çalışıyor. Kasiyer duruyor ama etiket sabah akşam mesaide.
Fiyatlar o kadar hızlı değişiyor ki barkodu okutunca kasada görevli diyor ki:
“Abi bu fiyat eski, yeni fiyat sistemde…”
Sistemde her şey var da biz yokuz.
Eskiden “asgari ücret yetmiyor” diyorduk, şimdi “asgari ücret nereye yetiyor” onu da bilmiyoruz.
Ama olsun…
Biz alışığız.
Çay pahalıysa ince belli içeriz,
Ekmek pahalıysa ufak ufak böleriz,
Hayat pahalıysa… gülüp geçeriz.
Çünkü bu ülkede gülmezsen ağlarsın, ağlarsan zaten pahalı.

Vesselam